Elimde bir kutu, boş, bomboş, titriyor ve hafif;
Boş kutulardan bahseden var mı hiç?
Derin kuyuların karanlık yanlarından gırla bahsedenler!
Işık hiç sızmaz mı içine sanırsınız?
Boş kutulara baktığınızda aydınlıktırlar,
Temiz, alaca sahiplenme çeker sizi, içine,
Işık süzüldükçe süzülmüştür içine.
Oysa…
Yığılı, boca edilmiş kutuların ışığı azdır, karanlıktır,
Göz nesneyi görmez, nesneler uzaktır kahramanına;
Kahraman ise hikâyesine…
İşte!
İçi boşaltılmış vicdanlar görüyorum, yer yer,
Her yerdeler, bir ışık huzmesi kadar saf ve yavan.
Gözler kamaşmadı değil hani(!)
Çekici mi?
Evet, diye haykıranların vurun ağzına, koparın dillerini,
Mühür vurulmuş dudaklarının busesinden kaçının!
Ölüm kokuyor nefesleri, tatmayın, solumayın,
Gerekirse kan tükürün ömrünüze, mirasınıza!
İçi boşaltılmış vicdanlar açtır, obur ve korkak;
Sevgiyle değil, nefretle, çocuksu bir içgüdüyle saldırır,
Düşünmek rastgele yapılan bir kırbaçlama misalidir ondan sana.
Tanımsız, anlamsız, ardı sıra telkinlenen ezberlerinden kaç,
Onlar da rastgeledir, seni şımartmak, seni kör etmek adına,
Kaç!
Ah!
Her kaçmanın adına korkak damgası vuruyorlar göz bebeğim,
Kadına ve erkeğe rol biçenlerin zincirleri ucunda yaratmışsın,
Susmuş da asalete temel mi atmışsın,
En çılgın, en cesur senin eserin mi o kubbe, o kuleler,
Neyin gururu bu?
Ey, çarpık hayatıyla ekranları dolduran seri katiller!
İsimsizler, aynılar, annesiz ve babasız pişkinler,
Ki, ezberim çalındı, katıksız kötülüğümden korkmayın.
Bileklerimdeki çürümüşlüğün sebebi de ben,
Boş vicdanların kirlettiği o vicdan da ben,
Tokluğumun asaleti de, kaybedişimin bilgeliği de!
Sus, sus, sus, diyenlere söylüyorum,
Susmayacağım, kelimelerimi yaşatacağım,
Sayacağım her birini tek tek, gün gün,
Her seher ve her şafakta, hırsızlara inat.
Sesim mi ürkütüyor seni,
Yoksa sesimdeki sana ait haykırılan gerçekler mi?
Hangisi daha çok korkutuyor, söyle!
Sessizliğin şanından bahsedenlerin gürültüsünden sağır milletler var tarihte,
Korku ve gerilim masalları yarattılar o suskunlar anbean,
Kandırdılar, aldattılar, tükettiler, en genç, en emsalsiz ruhları.
Bebekler bir karanlığa doğarken oysa,
Yaşattıkça, elini tutanlarca boşaltıldı içleri,
Bir ışık huzmesine mi dönüştürmekti başarı?
Kaldır kafanı, bak güneşe, uzun uzun, durma,
Kör, sağır, topal ve kötücül…
