Pabuçların düğünü var, demediler; Attılar sahneye apar topar çelimsiz kalmışı, Gülmek, kahkahalar içinde yok olmak için. Ben, sen, onlar olmadı, aynılık, tanıdık her şey; Birbirini tanımak kadar değerlisi yoktu orada.…
O kadar çok bağırıyor ki, O, insanlar, dalgalar, rüzgâr… Ben hariç herkesin, her şeyin sesi var, avaz avaz, Bu kadar dayanaklı tellerin, bu kadar tiz çığlıkları… Bağıran hiçbir şey duymuyor,…
