Kimim Ben?
O kadar çok bağırıyor ki, O, insanlar, dalgalar, rüzgâr… Ben hariç herkesin, her şeyin sesi var, avaz avaz, Bu kadar dayanaklı tellerin, bu kadar tiz çığlıkları… Bağıran hiçbir şey duymuyor,…
“Şu an”cılara, plansızlara soruyorum, yarınların suçu ne? Sırf Carpe Diem diye nefes alanların kendilerine güveni yeterince tam değildir, korkularının tesirinde ürettikleri bir teoridir. Bu ifadem, geçmişin takıntısı altında yaşamak ya…
Bir medeniyetten ötekine geçerken fark ettiklerimiz nelerdir aslında, biliyor musunuz? Gündemimiz kara bir delik, öncelikle bunu kabul edelim. Ve sonrasında yazanın, hakikatin, doğruluğun timsali olmadığını bilelim. Benim de olmadığım gibi……
Bir çocuk dondurma neşesiyle atladı çimenlerin kollarına. Kollar da yorulur, ağrır taşıdıklarından. Çocuk bunun farkında değil, o sadece istemeyi biliyordu. “Yoruldum,” diyen dilin ne anlama geldiğini çözmesi zaman almıştı. Zaman…
Uyuyakalmışım yine, saatler geçmiş, yine gece, yine nahoş bir sessizlik Ve kapımda bekleyen bir okunmayı bekleyen bir mektup… Kuzgunlar kapımda sevgili, mektuplarını onlar getiriyor. Korkuyorum, korkutuyorlar ve sen yoksun yine.…