Bir Yeni Ay Yıl Dönümü Daha

Sessiz bir alevden bahsedeceğim gecenin derinliklerine,

Alev, diyorum, tek kıvılcımı dünyayı yakar.

Pamuk ipliklerinden doğan kıvılcımlar var, klişe olarak satılan.

Bana da değdi, sana da, bize de…

Ey gece, bilir misin, dönenlerin sakat olduklarını?

Verdikleri savaşlar kendilerinden başkasına zarar vermedi sonsuza dek,

Hepimizin yaraları çoktan kabuk bağladı, onlar hâlâ kanıyor.

Kanayanlar her yerde kalanlardı, yerini bilemediler.

Bugün, ikinci ayın ikisi, yıl iki bin yirmi iki, gökte çift görünen bir yeni ay,

Ne çok ikiler döndü bugün, eksik kalan ikiler, düşsüz, yalnız, mutsuz, ayrı ayrı…

Siyah kâğıtlar üzerine kırmızı mürekkeple yazılmış mektupları okuyorum,

Islananlar bir bir kaçıyorlar, kelimeler hiç söz dinlemiyor.

Vakit gece, bir kuzgun penceremde beni bekliyor sevgili,

Vakti değildi bekleyişinin, zaman ne zaman doğru işledi ki?

Parlak şeylerin değeri geceleri sıfırlanıyor, bilirsin,

Gerçekler kalıyordu iki göz arasında, parmak arasında titreyen…

Bugün, maziden tüten bir dumanın kaçışına şahit oldum,

Yanıyordu, özlem bulutunu kaç kilometre öteden tanırız, bilirsin.

Yağmur damlaları bile düşürememişti, yılmadılar, koştular,

Soluğu ilk aldığı yerden izledim anbean, sessizce, biraz tedirgin, merak dolu ve kırgın.

Ah, bir yeni ay dönümü daha, listesi hazır, düşler hazır, sandal hazır,

Gizemli göğün sunduklarını takip ediyorum, yönü hazır, ışık açık.

Ortalıkta görünmeyen bir umudun yolunu gözlüyorsun, gözlüyoruz,

Kaç mevsim daha çürütülecek kim bilir bir mikrop uğruna, sonsuzluk nafile.

Başka bir Orhan Veli’yim şu an, anlattıklarım bana has, bana bakan,

Sana yabancı, eller anlamaz, bir garip kelime yığınıyımdır sanılan.

Kim sorabilir ki yalnız olana ne anlattığını, yaşadığı aşkı falan filan…

Ben de anlatamıyordum, sen de anlama, ben yine de yazayım, hepsi kaybolan.

Her şey hazır, geceye nazır, sırtım sana dönük, gözlerim düşlerde,

Bıraktığın kahverengi bulutun içinde ısınmaktayım, rüzgâr sadece kapıda.

Mesafeler arasında bekleyen yıl dönümlerin bir çift sözle yaşaması kadar nadir, nahif;

Eşsiz bir tören sunuyorum sana, o kilit duruşu almış “merhaba” diliyorum hayata.

31960cookie-checkBir Yeni Ay Yıl Dönümü Daha