Hangi bilim ruhumdaki güzellikleri dışa vurabilir ki?
Var mıdır bir kodu da dizelim yapay zekâ içine?
Zamanı ne saatlere sığdırabiliriz ne de mevsimlere;
Peki biz, sığabildik mi bir zaman dilimine?
Yetti mi o kovaladığımız mevsimler?
Anlatabildik mi, anlaşılabildik mi bir ömür?
Çok fazla tanımladık, yığdık, yığın yığın anlamlar, isimler altında kaldık;
Hangi birini yaşadık?
İçimizden sızan, görünen, tek bir varlık var;
Bakın ona, herkesin aynı, bir, tek sahici olan…
Şeytanı resmeden tasavvurlara bakın, görmüşler onu işte,
Peki ya benim içimdeki o güzeli?
Güzeli gören var mı, onu duyan, onu bilen, kurtaran efsaneleşmesinden?
Belki bir Nerval olamadım, ölemedim aşkımdan;
Uzaktan, sessizce izleyebilmek mi, savaşmak mı, başaramadım.
Açıklatmayın bana sözlerimi, bilmem ne dediğimi;
Söylesem kaçmaz mı büyüsü, mümkün mü açıklamak sahiden?
Uyumayan düşlerim var benim, orada yaşıyorum;
Hepinizi duyuyor, görüyor ama anlayamıyorum.
