Bugün son yolculuğumun ilk günü Melodi.
İlk günlerin tedirgin heyecanları altında sırılsıklam olmuş,
Kaçamak bakışlar içinde mi üstümde mi yürüyorum,
Bilmiyorum; bilmemek acı verici Melodi.
Sahiplenilmediğim yuvam olmuştu ilk defa…
İnsan yuvasından kaçar mı?
Ben kaçtım Melodi, kaçarken kaç kere düştüm,
Sayamadım; sayamamak gurur kırıcı Melodi.
Ağaçları çok severdim; o kocaman gövdeli ağaçları…
En yüksek olanın en tepesindeydi “kendim”;
Bir insanın kendi olduğu kaç evi olurdu ki?
Benimki eller tarafından ateşe verildi Melodi.
Ateş, diyorum Melodi ateş; yakıyor, acıyor.
Söndürmüyor hiçbir deniz, hiçbir gece, sönmüyor Melodi.
Kaçmanın bu kadar ağır çekimini hiçbir filmde izlmemişsindir;
Hiçbir roman anlatamaz düşmelerimi, yediğim tekmeleri…
Düştüm Melodi, eller değil de düşme sebebim,
El verdiğim el çekti de başka elleri tuttu karşımda, diye.
Fenerime taktığım pil, tek kullanımlıkmış da yakamadım;
Yoksulluğun merhametsizlik olduğunu anladım Melodi.
Ah, Melodi! Işıksız kaldım da ilk kötülüğümü yaptım, diyemiyorum da
Işıksız kalsam da yönümü seçtim de işledim, itiraf ediyorum.
Son yolculuğumun ilk günü, gece vakti, bir elma seçtim de çürüttüm.
Çürümenin ilk meyvelerini de ilk günün son saatinde almış olmam Melodi?
Bilmiyor, bilmiyorlar, ilk kötülüğümün son olmayacağını;
Sonların da hep başlangıca gebe olduğunu ben nefes aldıkça.
Sadece düşürmemeliydi belki de son nefesimi de götürmeliydi o kirli ellere;
Kirli ellerde çürük nefes soluyan siz sevgililerin çok yüzleri…
Midem bulanıyor Melodi, son kusmuğum son yolculuğuma dört kala,
İçimden akıyor irin ve ben, istemiyor temiz olmak…
Elleri gördüm Melodi, eller çok kötü, gülüyorlar arkamdan, gülüyorlar.
Öteki olmak isteyenlerin herkesten farkı kalmadı Melodi.
Ah, Melodi; çok geç oldu, gece bitti, sabah hiç olmayacak, yol bitmeyecek;
Son yolculuğum tüketiyor, son yolculuğum kan kokuyor, vücudum iyileşmiyor,
Yaralarım sahibinin ışığında var oldu da sönünce öylece kaldılar;
İyileşmeyenler kötülük yapıyor ve hasta eden hasta olanların arkası şimdi çöp gibi Melodi.
Çöp, Melodi çöpler bataklık gibi ve ben onu bataklığa kurban verdim.
O sustu, ben uğultu kaldım kulağında.
O sustu ve ben, onun güç hırsına, şöhret aşkına kurban oldum.
Kazanan olmadı Melodi, kazanmak istemedi, kazanamadık.
19.9.21.34
