Her gün bana bak, gök ve ben,
Sokak lambaları altında ilerle,
Köşeleri hızla dön ve bağır,
Duvarlara kanla kaderini yaz.
Sonra bir şeyler kır ve dök,
Sonra da birleştir, kanla sıva.
Sarsılsan da iste ve utanma,
Rüzgârı hisset ve suya dokun.
Tüm vücudun ılık, nazlı dalgalarıyla,
Sessiz okşamaların, şekilsiz günlerin,
Mabedi olmayan duvarların içinde,
Ve her yerde, ve hiçbir yerde.
Konuşan Görüntüler
Ne kadar güzel yorumlanmis bir şiir 🙂
Mustafa Kerem Cansu
Süper
Kanaat Soyulmaz
Etkilendim
Sıddıka Üçtaş
Sürükleyici