Deniz susar, ben duyarım; İçimdeki uğultuya rağmen dışımın sessizliğiyle var olurum. Belki saatlerdir, belki de bir ömür buradayım; Denizin bana benzeyen yerlerini izliyorum; Maviye, ona dönüştüğümü izliyorum, Dağınık, derin, taşkın…
Kim sonsuza dek bugünde yaşamaya dayanabilmiş ki? Eninde sonunda geçmişe koşar, sarılırız. Çıkarırız mektupları; Okur, okur, içeriz anıları harf harf. Hücrelerin en küçük atomuna kadar işleriz onları, Yeniden inşa ederek.…
Ayıp nedir? Utanılacak, utandırması gereken davranış, tutum, düşünce mi demek? Utanç, hicap, sıkılma, kırılma ve kırmayı mı içeriyor düşününce sana? Sana “Ayıplar Şehri”nden bahsedeceğim. İstanbul. Ve İstanbul’da iki insan tipi…
Açıkça anlatılanların, üstü kapalı bile olsa yaşamadığına şahit oluyorum. Ses tellerinin yırtınırcasına titreştiği bir gürültüde ne de çok dört dönen sözler var. Bağırarak dinlenildim. Beni nasıl duydun onca yük altında,…
Hatırlar mısın, bir gün balık tutmaya gitmiştik hani… Çok hevesliydim, ilkti, ilkimdeydin. Her şey tam olmalıydı, günlerce hazırlık yapmıştım, alışveriş yapmıştım. Olta, kovalar; kovalar şeffaf olmalıydı, dışarıdan hâlen yaşadığına inanan…
